عدم قطعیت در یک زمان از Coronavirus

ان یک دوست و مربی در 50s با خوشحالی گفت: بیش از قهوه در پایان ژانویه: “شما می دانید آمازون فروخته شده است از ماسک های پزشکی. شما فقط می توانید به هر حال. اما من قصد دارم ایالت آخر این هفته, بنابراین من باید شانس بهتری وجود دارد.” به او نگاه کردم quizzically. در آن زمان سازمان بهداشت جهانی (WHO) تا به حال هنوز رتبهدهی نشده است اعلام کرد که به تازگی به نام بیماری COVID-19 (که قبلا به عنوان شناخته شده 2019-nCoV) ناشی از ویروس SARS-CoV-2 (و یا به سادگی “کوروناویروس”) بود و اضطراری برای بهداشت عمومی در نگرانی های بین المللی (PHEIC) اما این اعلام به تعویق افتاد برای چند روز. علاوه بر این ماسک تنها باید متعلق به مردم با علائم.

ان است که یک روشنفکر کسی که نمی شود به راحتی به حالت وحشت (این به او کمک کرد تا در قانون فوق العاده حرفه ای و بعد از آن به عنوان یک مدیر و رهبر کسب و کار). اما در آن لحظه او تا به حال ساخته شده ذهن خود را: ماسک خواهد بود محتاطانه چیزی برای خرید وجود عدم نشانه ای که آنها مورد نیاز است. به طور موثر ان بود مصون سازی در این ایده است که با پیام او را دریافت و از طریق رسانه ها و دوستان خود از آن بهتر خواهد بود به طور محافظه کارانه تر و بیش از حد آماده برای بدترین حالت با توجه به عواقب بالقوه بودن underprepared.

بلافاصله آن را به من زده است که با وجود اینکه آموزش در هر دو اپیدمیولوژی و پزشکی, من کاملا مطمئن شوید که چه به توصیه های ان در زمان: پیام من را دریافت کرده و مقالات من را خوانده بودند و نه بیشتر سازگار است. هنوز هم وجود دارد مقدار عدم قطعیت در اطراف coronavirus در شرایط چقدر جدی آن بود که پیش بینی می شود و چه شهروندان عادی می تواند انجام دهد برای به حداقل رساندن خطر است. همه ما را در تصمیم گیری هر روز با وجود عدم قطعیت و هنگامی که احساسات را به بازی می آیند می توانید آن را همه چیز سختتر است.

اما وقتی که می آید به سلامت عمومی که در آن خطرات ناشی از ارسال “اشتباه” می توانید پیام را devasting عواقب—اضطراب غیر ضروری از یک طرف (که می تواند یک روانی بسیار زیاد تلفات) و هزاران نفر از مرگ و میر غیر ضروری دیگر است. برای من یک چیز روشن است: این پیام در سراسر coronavirus تا کنون شده است به دور از ایده آل است که نشان می دهد که عدم قطعیت در بهداشت عمومی اورژانس یک آچار که می تواند عواقب ویرانگر اگر آن را مهار مناسب است.

کروناویروس یک هدف متحرک است که بیشتر شیوع دارد. به عنوان یک کانادایی دیدم با کنجکاوی هنگامی که در فرودگاه کانادا تصمیم گرفت در ژانویه 17 , نه به صفحه نمایش مسافران برای کوروناویروس (اثربخشی غربالگری قابل بحث است اما آمریکا در حال حاضر موظف به آن است). اما این تغییر تنها یک روز بعد. این پیام در همه جا بود: “تصور ما این بود که لازم نیست اما اوه در حال حاضر آن ممکن است.” در ابتدا این بود که به عنوان نگران: اطلاعات و داده های مورد کروناویروس نبود به اندازه کافی به آن تماس بگیرید “اورژانس” شاید در بخشی به دلیل این موسسه بود که متکی بر یک میزبان کامل از فرضیات مانند دقت و صحت داده ها از چین یک کشور نیست دقیقا شناخته شده برای شفافیت (با برخی از توجه دولت ممکن است به عمد گمراه عمومی).

به تدریج که بیشتر شد نگران در نهایت در ژانویه 30, برچسب coronavirus به عنوان یک PHEIC که حاکی از جدیت و کل مجموعه ای دیگر از دیگر اقدامات باید انجام شود. در حال حاضر کشورهای دور و گسترده ای به عنوان, ایتالیا, ایران, کره جنوبی و اسپانیا به گزارش غلظت بالایی از موارد. به عنوان چهار شنبه, فوریه 26, بیش از 2700 نفر فوت کرده در سراسر جهان از coronavirus از دسامبر و بیش از 81,000 آلوده بودند در سطح جهان است. برای قرار دادن که در چشم انداز شیوع بیماری سارس در سال 2003 آغاز شد که در ماه نوامبر سال 2002 آلوده بیش از 8000 نفر و منجر به 774 مرگ و میر در یک دوره شش ماه است.

امروز پیام های هسته باقی می ماند مشخص نیست. مثلا چه کسی حاضر به طور رسمی هیچ توصیه سفر به چین اما وزارت امور خارجه ایالات متحده ساخته شده است این مشاوره در اوایل این ماه. برای هفته ما همچنین دریافت مخلوط پیام در مورد انسان-انسان, انتقال, که در حال حاضر روشن است و بیشتر نگران کننده است که آن را می تواند رخ دهد حتی زمانی که کسی نیست علامتی (هر چند نادر است). حتی اپیدیولوژی تا به حال مشکل در تصمیم گیری چقدر بد آن را واقعا است. یک دلیل این است که داده های سنتی نقطه در اپیدمیولوژی های R0 ارزش است که متوسط تعداد افراد یک فرد آلوده است که انتظار می رود برای انتقال یک بیماری محدود در آن قابل پیش بینی.

هنوز چند پزشکان و متخصصان بهداشت عمومی گرفته اند به رسانه های اجتماعی به یاد جهان است که آنفولانزا جان بیشتر به عنوان تلاش برای منصرف کردن ترس اما COVID-19 شديدتر است و نه فقط در آن امکان ارسال بیشتر افراد مبتلا به مراقبت های ویژه (مانند سارس) و که در آن می توانید کشتن حتی جوان و سالم میزبان (به عنوان مخالف به بیشتر آسیب پذیر هستند که بیشتر مبتلا به آنفولانزا), و توسط بسیاری از حساب های بالاتر مورد مرگ و میر (بسیاری از کسانی که با این ویروس که مرگ) در جایی حدود 2 درصد (هر چند این نرخ ممکن است کاهش 0.7 درصد—در خارج از چین هوبئی استان) نسبت به آنفولانزا (که یک مورد مرگ و میر در حدود 0.1 درصد).

همه از این whiplash امتیاز به یکی شاید ناراحت کننده چیز: هیچ کس واقعا می داند که چگونه بد COVID-19 است و چه آسیب آن را در نهایت می تواند منجر به. ما می دانیم که از postmortems چگونه سارس و ابولا نزدیک شد—هر دو همه گیر است که یک فرصت برای ارائه بدن مانند که و مراکز کنترل بیماری به یادگیری از (CDC ارائه گزارش خود به ابولا پاسخ و این که گزارش شیوع ارتباطات بلافاصله پس از سارس)—که انتظار بیش از حد طولانی زنگ خطر را به صدا می تواند فاجعه بار باشد. ما همچنین می دانیم که پیش بینی های اولیه بود و بر فرض که چین بود که شفاف و صادقانه در مورد موقعیتی ارزیابی چیزی است که ما در حال حاضر درک نبوده است.

من به تازگی صحبت با کاترین برترام از دانشگاه جانز هاپکینز مرکز برای ارتباط برنامه ها (JHU CCP) که اشاره من به تمدید موازی مدل فرایند به عنوان یک نقطه شروع مفید برای بررسی سلامت عمومی پیام در طول یک بیماری همه گیر. آن را در نظر ما منطقی واکنش و واکنش های احساسی (در درجه اول ترس) برای کمک به تعیین بهترین روش عمل برای رفتار است. در گویا ما باید از خود بپرسیم در مورد “اثر”—این اشاره به اثربخشی یک راه حل (برای مثال پوشیدن یک ماسک صورت یا اجتناب از سفر به چین) و همچنین برداشت ما در مورد چگونه به عنوان افراد ما می توانیم موسسه این راه حل به طور موثر. در عاطفی پایان ما از خودمان در مورد شدت—چگونه شدید ممکن است اگر ما به عنوان افراد آلوده شدند و همچنین حساسیت (چگونه به احتمال زیاد ما ممکن است قرارداد آن).

در اینجا نهفته است این موضوع: درک تهدید استوار است تا حد زیادی در اطلاعات ما از کارشناسان. اگر خطر بالا است ما تصمیم گیری را به عمل حفاظتی. اگر به ما گفته است که خطر کم و یا حتی بی اهمیت ما کمتر انگیزه برای محافظت از خودمان حتی اگر ما منابع به انجام این کار. هنگامی که یک بیماری همه گیر در حال انجام است, عدم اطمینان می تواند ایجاد زمینه مناسبی برای پیام های مخلوط و تناقض که به خودی خود می تواند نژاد بی اعتمادی و ترس است.

بازتاب بازگشت به مکالمه من با ان من یادآوری آنی دوک کتاب تفکر شرطکه در آن او می سازد یک استدلال قانع کننده است که به عنوان افراد ما اغلب نیاز به تصمیم گیری بر اساس داشتن اطلاعات ناقص. دوک با استفاده از قیاس پوکر که در آن تصمیم گیری ساخته شده بر اساس یک آینده نامشخص. یک تصمیم خوب با وجود این عدم قطعیت مبتنی بر اینکه ما حق استفاده از فرایند برای رسیدن به این تصمیم.

به عنوان افراد ما نیز بهره مندی از فکر کردن به شرایطی که ممکن است ما را انتخاب کرده اند یکی از راه اما احساس اگر ما تا به حال مشابه انتخاب دوباره ما را انتخاب کنید, متفاوت, بنابراین خاطرات ما نقش بازی به عنوان به خوبی (و مسلما برای سلامت عمومی ما می توانید تکیه بر ما حافظه جمعی دیگر از شیوع کروناویروس مانند سارس). او تشبیه تصمیم گیری های ما به شرط: با توجه به اطلاعات در دسترس ما همراه با خاطرات ما چگونه تصمیم گیری های گذشته panned و تصدیق کرد که برخی از نتیجه است که با توجه به شانس چه ممکن است بهترین انتخاب را که به احتمال زیاد ارائه بیشترین بهره را برای آینده ما selves?

برترام تأکید هسته خطر اصول ارتباطات, که همچنین می تواند به رسانه ها پوشش اپیدمی: برقراری ارتباط اغلب برقراری ارتباط چیست و شناخته شده نیست واضح و ساده ارائه اقدامات برای افراد به (بنابراین چیزهایی مانند شستن دست).

به طور مشابه, بهداشت عمومی سهامداران باید ارتباط چیست و شناخته شده نیست, هماهنگ پیام برای کمک به اطمینان از ثبات و شاید مهمتر از همه اذعان دارند که دیدگاه های خود را (و در نتیجه پیام خود) ممکن است به سرعت تغییر; خوشبختانه اخیرا رسانه های خبری در حال انتخاب به بیان این عدم قطعیت و یک مقاله اخیر خود در نیویورک تایمز تأکید بسیاری از این اصول به عنوان “واکنش افراد منطقی تر و بیشتر انعطاف پذیری به یک بحران تمام عیار اگر آنها آماده هستند از نظر فکری و احساسی آن است.” نویسندگان همچنین می خواهیم که ما را در نظر بگیرید با استفاده از اصطلاح “بیماری همه گیر” (هر چند که هنوز با این راحت).

به طور موثر در حالی که هنوز ارائه امیدوار مشاهده آن و سازمان های دیگر بازی پوکر در مقیاس جهانی و تراشه های آنها بازی می کردند متعلق به تمام جوامع است. تصمیم گیری های خود و پیام موضوع را در تعادل آن را ممکن است بهترین شرط بندی است که عواقب ناشی از کم بها دادن به شدت همه گیر ممکن است بدتر از تخمین بیش از آن. جایگزین که به ارمغان می آورد به ذهن سگ الگوی رفتاری “این خوب است” می تواند منجر به بی اعتمادی و هزاران نفر از مرگ و میر غیر ضروری. به نظر می رسد که با وجود این که در نهایت اذعان که COVID-19 همچنان در شمار “قبر تهدید” به جهان و ممکن است واجد شرایط به عنوان طولانی-مخوف “بیماری X” جلسه دیروز در هالهای از ابهام و تردید و حتی داخلی پیام در مورد اینکه آیا ویروس موجود است و یا گسترش همچنان متناقض است. برخی از آنها حتی پیشنهاد ما در نهایت قبول کرد که COVID-19 ممکن است “غیر قابل توقف است.” واضح است که ما هنوز در پایین چند تراشه.

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.detny.im