شایع ترین موجودات اقیانوس میزبان ویروس در DNA

شایع ترین گروه از موجودات در اقیانوس و شاید در کل سیاره با وجود رشد و یا شاید به دلیل توانایی میزبان ویروس ها در DNA خود را گزارش محققان.

بخشی از خانواده تک سلولی دریایی باکتری به نام SAR11 این شناور موجودات زنده مانند کوچک لوبیا ژله و تکامل یافته اند به outcompete سایر باکتری ها برای منابع کمیاب در اقیانوس ها.

یافته های منتشر شده در طبیعت میکروبیولوژی می تواند منجر به درک جدیدی از ویروسی استراتژی های بقا با توجه به محققان.

Oceanographers کشف کرد که باکتری ها که تسلط بر آب دریا شناخته شده به عنوان Pelagibacter یا SAR11 میزبان منحصر به فرد نوع ویروس است که صرف بیشتر وقت خود را خفته در میزبان DNA, اما گاهی اوقات فوران برای آلوده کردن سلول های دیگر به طور بالقوه حمل برخی از آن میزبان مواد ژنتیکی همراه با آن است.

“بسیاری از باکتری ها ویروس ها وجود دارد که در ژنوم خود را. اما مردم پیدا کرده بود و آنها را در اقیانوس ها فراوان ترین موجودات, می گوید:” شرکت سرب نویسنده رابرت موریس استادیار اقیانوس شناسی در دانشگاه واشنگتن است. “ما گمان می کنند آن است که احتمالا رایج و یا بیشتر از ما فکر ما فقط تا به حال آن را ندیده است.”

ویروس استراتژی بقا

این ویروس دو جانبه استراتژی بقا متفاوت از آنهایی که مشابه موجود در موجودات دیگر. این ویروس در کمین میزبان DNA و کپی شده به عنوان سلول های تقسیم اما به دلایلی هنوز درک ضعیف از آن نیز تکرار و منتشر شده است از سلول های دیگر.

این مطالعه جدید نشان می دهد که به عنوان بسیاری از 3 درصد از SAR11 سلول می تواند ویروس ضرب و تقسیم و یا لیز سلول—درصد بسیار بالاتر برای بسیاری از ویروس ها است که ساکن یک میزبان ژنوم. این تولید تعداد زیادی از ویروس ها و می تواند کلیدی برای بقای آن.

“وجود دارد 10 برابر بیشتر ویروس ها در اقیانوس از وجود باکتری” موریس می گوید. “درک چگونه آن تعداد زیادی نگهداری مهم است. چگونه یک ویروس زنده ماندن ؟ اگر شما کشتن میزبان خود را چگونه شما پیدا کردن یکی دیگر از میزبان قبل از تنزل?”

این مطالعه می تواند بی درنگ تحقیقات پایه است که می تواند کمک به روشن شدن میزبان ویروس–فعل و انفعالات در تنظیمات دیگر.

“اگر شما مطالعه یک سیستم در باکتری است که آسان تر برای دستکاری و سپس شما می توانید مرتب کردن بر اساس ساز و کارهای اساسی,” موریس می گوید. “این بیش از حد کشش به آن می گویند در نهایت می تواند کمک در کاربردهای زیست پزشکی.”

همان اقیانوس شناسی گروه منتشر کرده بود یک مقاله قبلی در سال 2019 به دنبال در چگونه فیتوپلانکتون های دریایی از جمله SAR11 استفاده از گوگرد. اجازه داده است که محققان به کشت دو گونه های جدید از اقیانوس-خانه ارگانیسم و تجزیه و تحلیل یک سویه NP1 با آخرین تکنیک های ژنتیکی است.

شرکت سرب نویسنده Kelsy قابیل نمونه های جمع آوری شده در سواحل اورگان در طول یک ماه جولای 2017 تحقیقات کروز. او رقیق آب دریا چندین بار و سپس با استفاده از گوگرد حاوی ماده ای به رشد نمونه ها در آزمایشگاه—یک فرآیند دشوار است برای موجودات زنده است که ترجیح می دهند وجود دارد در آب دریا.

این تیم سپس توالی این گونه DNA در دانشگاه واشنگتن PacBio توالی مرکز در سیاتل.

“در گذشته ما رو کامل ژنوم برای اولین بار امتحان کنید” موریس می گوید. “این یکی را نکرد و آن را گیج کننده است به دلیل آن را بسیار کوچک ژنوم.”

نمی توانید به دور از ویروس

محققان دریافتند که یک ویروس پیچیده وظیفه تعیین توالی ژنوم است. سپس آنها کشف یک ویروس نیست فقط در آن واحد فشار است.

“هنگامی که ما رفت و به رشد NP2 کنترل فرهنگ پایین و ببین وجود دارد یکی دیگر از ویروس. این تعجب آور بود که چگونه شما نمی تواند به دور از یک ویروس می گوید:” قابیل که فارغ التحصیل شده در سال 2019 با یک لیسانس در اقیانوس شناسی و در حال حاضر با این نسخهها کار در یک دانشگاه واشنگتن آزمایشگاه تحقیقاتی.

قابیل آزمایش نشان داد که این ویروس تبدیل به تکرار و ترکیدن سلول فعال تر است هنگامی که سلول های محروم از مواد مغذی lysing تا 30 درصد از سلول های میزبان است. نویسندگان بر این باورند که باکتری ژن که دردسر سوار با ویروس ها می تواند کمک به دیگر SAR11 حفظ مزیت رقابتی خود را در مواد مغذی فقیر شرایط.

“ما می خواهیم به درک چگونه است که کمک به تکامل و اکولوژی حیات در اقیانوس ها” موریس می گوید.

اضافی نویسندگان از دانشگاه واشنگتن است. بنیاد ملی علوم و موسسه ملی سلامت موسسه ملی آلرژی و بیماری های عفونی بودجه کار می کنند.

منبع: دانشگاه واشنگتن

tinyurlis.gdclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>