تاریخچه پیدایش کاشی

کاشی یکی مصالح مورد استفاده در ساختمان است که بیشتر جنبه تزیینی دارد و از دیر باز مورد استفاده قرار گرفته است

کاشی محصولات سفالین و سرامیکی است که در مرحله نازک کاری ، ساخت بنا استفاده میشود و به آن در اصطلاح سنگ مصنوعی هم گفته میشود. این واژه از نام شهر کاشان اقتباس شده که از اوایل دوران اسلامی به عنوان مرکز صنعت سفال سازی مشهور بود.

کلمه کاشی (Tile) از کلمه لاتین (Tegula) گرفته شده که مترادف فرانسوی TUILE می باشد به معنای گل پخته سقف و کلمه انگلیسی TILE نیز به معنای پوشش بر روی ساختمان است. کلمه سرامیک (Ceramic) نیز از ریشه یونانی آن یعنی کراموس KERAMOS گرفته شده به معنی سفالگری Potiery و چیزی که سوخته شود.

 

کاشی به 4 دسته اصلی دسته بندی میشود 

1.کاشی کف 2.کاشی دیوار 3 .کاشی های پرسلانی 4 .گرانیتی

 

قصد داریم در این مقاله تاریخچه پیدایش کاشی در جهان را بررسی کنیم

 

تاقهایی با کف کاشی کاری شده از خشت تزئین شده با الگوهای دایره ای هندسی از بقایای باستانی کالیبانگان ، بالاکوت و اهلادینو کشف شده است 

 

کاشی کاری در قرن دوم توسط پادشاهان سینهالی سریلانکا باستان و با استفاده از سنگ صاف و صیقلی که روی کف و استخرها گذاشته شده بود ، استفاده شد. مورخان تکنیک ها و ابزارهای کاشیکاری را نیز پیشرفته می دانند ، که اثبات آن کار خوب و مناسب بودن کاشی ها است. [نیاز به منبع] کاشی کاری از این دوره  را می توان در در شهر آنوراداپورا مشاهده کرد .

 

کاشی در ایران

 

امپراتوری هخامنشی ساختمانها را با کاشی های آجری لعاب دار ، از جمله کاخ داریوش بزرگ در شوش و ساختمانهای تخت جمشید تزئین کرده است.

 

امپراتوری ساسانی پس از کاشی از کاشی هایی با طرح های هندسی ، گل ، گیاهان ، پرندگان و انسانها استفاده کرد که ضخامت آنها تا یک سانتی متر لعاب داشت.

 

کاشی در اسلام

موزاییک های اسلامی اولیه در ایران عمدتا شامل تزئینات هندسی در مساجد و مقبره ها است که از آجر لعاب دار ساخته شده است. کاشی کاری های فیروزه ای معمولی در قرن دهم و یازدهم میلادی رایج می شود و بیشتر برای کتیبه های کوفی بر روی دیوارهای مسجد استفاده می شود. مسجد سید در اصفهان (1122 میلادی) ، گنبد مراغه (1147 میلادی) و مسجد جامع گناباد (1212 میلادی) از بهترین نمونه ها هستند. [4] گنبد مسجد جامع عتیق قزوین نیز به این دوره قدمت دارد.

 

 

موکارنا لعاب دار فیروزه ای Tumurid. نیمه اول قرن پانزدهم ، شاه زندگی

عصر طلایی کاشی کاری های ایرانی از زمان امپراتوری تیموری آغاز شد. در روش موراک ، کاشی های تک رنگ را به قطعات کوچک هندسی برش داده و با ریختن گچ مایع بین آنها مونتاژ می کنند. پس از سخت شدن ، این پانل ها بر روی دیوار ساختمان ها مونتاژ می شوند. اما موزاییک محدود به مناطق مسطح نبود. از کاشی ها برای پوشاندن سطح داخلی و خارجی گنبدها استفاده شد. از نمونه های برجسته تیموری این روش می توان به مسجد جامع یزد (1324–1365 میلادی) ، مسجد گوهرشاد (1418 میلادی) ، مدرسه خان شیراز (1615 میلادی) و