ناسا آرمسترانگ مرکز: پرواز آنچه که دیگران فقط تصور کنید

به نام بعد از فضانورد نیل آرمسترانگ, nasa’s Armstrong Flight Research Center (رسیدند) مرکز اصلی نشسته در زیر آسمان روشن صحرای موهاوی در لبه راجرز دریاچه خشک حدود 100 مایل (161 کیلومتر) شمال شرق لس آنجلس. دوم تاسیسات ساختمان 703 است مجاور به گراش منطقه ای فرودگاه حدود 45 مایل (72 متر) نزدیک به لس آنجلس. بیش از 1,150 دولت و پیمانکار کار پرسنل در دو دانشگاه.

این مرکز نام و نام خانوادگی تغییر کرده است بیش از چند دهه. نام اصلی آن سرعت بالا پرواز ایستگاه تحقیقات که توسط ناسا سلف آژانس کمیته ملی مشورتی برای هوانوردی آمریکا (ناکا). زمانی که NACA شد ناسا در سال 1958 مرکز شناخته شده بود به عنوان ناسا پرواز مرکز تحقیقات. در سال 1976 آن را به نام پرواز درایدن مرکز تحقیقات در حافظه هیو L. Dryden محترم NACA هوانوردی مهندس ناسا معاون مدیر. آرمسترانگ نام عطا شد در سال 2014 ارج نهادن نیل آرمسترانگ به سهم هوانوردی از جمله سال خود را به عنوان یک پژوهش آزمایشی در این مرکز از طریق 1950s و 1960s اولیه.

در میان 10 ناسا زمینه مراکز آرمسترانگ “آژانس سرب مرکز جوی پرواز تحقیق در عملیات و آزمایش” با توجه به این مرکز سایت. آرمسترانگ به طور متوسط از 345 روز خوب پرواز آب و هوا در هر سال و کم جمعیت محل باعث می شود آن را ایده آل برای تجربی پرواز.

راجرز خشک دریاچه 44 مایل مربع (114 متر مربع) از تخت گل خشک شده که مناسب برای فرود اضطراری با توجه به ناسا. هفت unpaved باند فرودگاه مشخص شده در lakebed, طولانی ترین گسترش 7.5 مایل (12 متر). نیز وجود دارد یک باند بتن که 2.8 کیلومتر (4.6 متر) ، در نزدیکی رسمند دریاچه خشک ارائه می دهد یکی دیگر از 22 مایل مربع (57 متر مربع) از فرود به سطح.

عصر X-planes

با توجه به “پرواز از کشف” (ناسا, 1996), 50th anniversary تاریخچه مرکز نوشته شده توسط لین E. Wallace, آرمسترانگ, مرکز به عنوان آن در حال حاضر به نام تاسیس شد در سال 1946 هنگامی که یک تیم کوچک از NACA مهندسین و کارکنان پشتیبانی وارد Muroc ارتش فرودگاه اصلی حمل و نقل هوایی تاسیسات راجرز دریاچه خشک. ماموریت خود را به پرواز X-1 موشک هواپیما سریع تر از سرعت صوت یا Mach 1 آن را به عنوان شناخته شده به مهندسین هوانوردی (این عدد ماخ است که پس از اواخر قرن 19 فیزیکدان ارنست ماخ).

مرتبط: عکس: شگفت انگیز X-هواپیما از X-1 به XV-15

X-1 به دست آمده به این هدف در Oct. 14, 1947. سرنشین, نیروی هوایی سروان. Chuck Yeager, و راه اندازی در ارتفاع 43,000 پا (13,100 m) از بمب خلیج از چهار موتور پروانه محور B-29 موشک هواپیما به دست آورد سرعت ماخ 1.06 حدود 700 مایل در ساعت (1,127 متر/ثانیه, آسمان صاف;). یاگر پرواز بود بازگو در تام ولف در کتاب “چیزهای راست” (Farrar, Straus and Giroux, 1979) و 1983 فیلم اقتباسی از آن است.

بیشتر تجربی هواپیما به دنبال بیش از دو دهه آینده: هواپیما با جاروب-بال عقب جاروب رو به جلو بال مثلثی یا دلتا بال و بال که شکل می تواند تنظیم در پرواز; هواپیما که می تواند پرواز با بینی خود را با اشاره در هوا بالا و موقعیت است که باعث می شود سریع تبدیل می شود ممکن است; و هواپیما است که می تواند رسیدن به و یا بیش از 3 ماخ.

USAF سروان. Charles E. Yeager (نشان داده شده ایستاده با Bell X-1 موشک مافوق صوت هواپیما) شد اولین انسان را به پرواز سریع تر از سرعت صوت در سطح پرواز در Oct. 14, 1947. (اعتبار تصویر: نیروی هوایی ایالات متحده پاسخها)

X-15: به لبه فضا

در X-15 برنامه ناسا و نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا کاوش در ارتفاعات بالا و سرعت های فراتر از 5 ماخ. X-15 موشک هواپیما با آن متمایز پایان سیاه و سفید (به جز برای دو پرواز با تجربی سفید حرارتی-پوشش محافظ) بال کوتاه و ضخیم دم سطوح کاهش یافته بود از یک B-52 بمب افکن بیش از یوتا و نوادا و پرواز بازگشت به کالیفرنیا افزایش توسط خود موتور موشک. X-15 موتور خواهد اگزوز سوخت آن 80 تا 150 ثانیه پس از خروج از B-52 و سپس سرش را به 200 مایل در ساعت (322 متر/ثانیه, آسمان صاف;) فرود بر روی راجرز دریاچه خشک — یک مکان مناسب به این دلیل که X-15 بینی چرخ و دو دم سورتمه نیست steerable.

سه X-15s ساخته شد ورود 199 پرواز از سال 1959 تا 1968 با توجه به ناسا. برخی از ماموریت های صعود شدت برای حداکثر ارتفاع; دیگران بودند پرواز بیشتر و یا کمتر از سطح هدف برای سرعت. بالاترین ارتفاع رسیده توسط X-15 بود 354,200 یا 67 مایل (108 متر) در سال 1963; سرعت ضبط شد 4,520 مایل در ساعت (7,274 متر/ثانیه) به دست آورد در سال 1967.

مرتبط با: X-15 موشک هواپیما و خدمه به حال چیزهای راست

آینده آپولو 11 فرمانده نیل آرمسترانگ یکی از 12 خلبانان پرواز X-15 ساخت هفت پرواز از 1960 تا 1962. خلبان با بیشترین X-15 ماموریت بود خلبان نیروی هوایی Robert A. Rushworth با 34 ماموریت.

موفقیت X-15 بود و محوری برای رشته هوانوردی برای بسیاری از دلایل: به عنوان مثال آن را نشان داد که جت کوچک می تواند مورد استفاده برای کنترل جهت گیری از هنر و صنعت بالاتر از جو زمین را نشان داد و یک ساختار است که می تواند مقاومت در برابر گرمای بیرونی هنگام ورود دوباره به جو و آن را به عنوان اولین تست چگونه به خوبی خلبانان می تواند پرواز در یک فشار کت و شلوار.

تست پرواز وان حمام

در نظر گرفتن یک رویکرد متفاوت به بالا-سرعت پرواز بودند بلند کردن اجسام کوچک بدون بال هنر و صنعت به شکل یک مخروط قطعه قطعه درازا. ایده این بود برای ایجاد یک هنر و صنعت است که می تواند زنده ماندن هنگام ورود دوباره از مدار به جو زمین و هنوز هم برخی از قابلیت هدایت از طریق هوا به محل فرود توسط نورد از یک سمت به سمت دیگر با استفاده از بدن مقدار کمی از بالابر آیرودینامیکی برای نفوذ در مسیر پرواز.

اول بلند کردن بدن, M2-F1 “پرواز سفید” یک نمونه اولیه ساخته شده از تخته سه لا. خط والاس سابقه توصیف چگونه آن را یدک کشیده و به هوا مانند یک بادبادک توسط یک اصلاح پونتیاک تبدیل رانندگی بیش از lakebed در بیش از 100 مایل در ساعت (161 کیلومتر/ساعت). نسخه های بعد از بلند کردن بدن به حال بیشتر طرح با فلز airframes و موتورهای موشک و مانند X-15, راه اندازی شد در هوا از یک B-52.

مرتبط: فضا تاریخ عکس: خلبان روسی, تامپسون و M2-F2 بلند کردن بدن

یکی از بلند کردن اجسام از بدن پرواز به نظر می رسد در میلیون ها نفر از تلویزیون هر هفته به دلیل آن دیدنی, سقوط, شد, گرفتار در دوربین. در پایان یک ماموریت در سال 1967 M2-F2 ناودان به زمین در 250 مایل (402 متر/ثانیه, آسمان صاف;) بدون آن دنده فرود در محل قفل شده است. آن را به شدت سقوط در سراسر صحرا در ابری از دود و گرد و غبار. خلبان بروس پترسون جان سالم به در برد اما از دست چشم. فیلم تصادف مورد استفاده قرار گرفت در باز کردن اعتبار هر قسمت از 1970s مجموعه تلویزیونی “شش میلیون دلار مرد” داستانی نشان می دهد در مورد یک فضانورد که سقوط سفینه فضایی خود را.

بلند کردن بدن برنامه ادامه داشت تا سال 1970 پس از آزمایش چهار طرح است. بیش از 100 موفق به بلند کردن بدن پروازها کمک به متقاعد کردن مهندسین که شاتل فضایی می تواند سرش را به یک unpowered فرود.

آنچه باقی مانده بود از M2-F2 بعد از بروس پترسون سقوط-فرود در راجرز خشک lakebed در سال 1967. (اعتبار تصویر: ناسا)

عصر شاتل فضایی و فراتر از آن

در اوایل شاتل برنامه درایدن میزبانی یک سری از شاتل رویکرد و فرود آزمون که در آن شاتل فضایی اینترپرایز سوار اصلاح بوئینگ 747 به هوا و سپس از هم جدا شده به سرش به فرود در lakebed. یک بار به طور منظم پروازها آغاز شد درایدن در خدمت به عنوان یک محل فرود برای 54 شاتل فضایی ماموریت از جمله اولین STS-1 در سال 1981.

هنگامی که شما پرواز هواپیما شما با بهره گیری از تحقیقات انجام شده در Armstrong Flight Research Center. برای مثال دیجیتال کنترل پرواز کامپیوتر و نرم افزار سیستم های هواپیما توسعه یافته بودند در اینجا به عنوان استاندارد بود فرود رویکرد الگوی بوئینگ 707 هواپیمای مسافربری است. دیگر پرواز آزمایشی در اینجا نشان داد که چگونه چرخش گردباد مانند توده های هوایی به نام از خواب بیدار گردابه های تولید شده توسط هواپیما های بزرگ و می تواند تلنگر کوچکتر هواپیما که به دنبال بیش از حد نزدیک است.

مرتبط با: ناسا, شاتل فضایی, برنامه در, تصاویر: ادای احترام

آرمسترانگ مهندسین تست هواپیما نه تنها در هوا بلکه روی زمین. در پرواز بارهای آزمایشگاه بزرگ قطعات مانند بال هواپیما تاکید دارد با خم سرمایش و گرمایش در حالی که پاسخ خود را اندازه گیری می شوند. تحقیقات هواپیما ادغام مرکز می تواند “احمق” کل هواپیما را به فکر آن است که پرواز به جز در حال اجرا موتور, تست تمام الکترونیکی و سیستم های کنترل با هم در یک شبیه سازی پرواز.

ساختمان 703 در پالم دیل قبلا متعلق به راکول بین المللی بزرگ آمریکا شرکت تولیدی با توجه به ناسا برگه. در حال حاضر این ساختمان به عنوان یک آشیانه با یک طبقه تقریبا به عنوان بزرگ به عنوان چهار متحده در زمینه فوتبال و خانه های پژوهش هواپیما بر آرمسترانگ. این ناوگان شامل اصلاح F-15, جنگنده, اصلاح Gulfstream کسب و کار جت اصلاح DC-8 هواپیمای دو ارتفاع بالا جت مافوق صوت و دو برنامه ریزی هواپیماهای بدون سرنشین است. هر هواپیما مجهز به حمل مدل به آزمایش می شود در سرعت بالا و یا در ارتفاع بالا و یا ابزار به مشاهده زمین و یا فضای آن است.

بزرگترین پژوهش هواپیما به طور معمول پرواز از آرمسترانگ است SOFIA, استراتوسفر Observatory for Infrared Astronomy, بوئینگ 747 اصلاح حمل بزرگ فصل تلسکوپ.

به عنوان با دیگر مراکز ناسا آرمسترانگ است بسیاری از پروژه های در حال انجام در هر زمان و در مراحل مختلف توسعه است.

این سیستم های هواپیماهای بدون سرنشین در حریم هوایی ملی سیستم یا UAS در NAS برنامه به بررسی چگونه انسان سرنشین و هواپیماهای بدون سرنشین را به اشتراک بگذارید حریم هوایی در آینده است. در سال 2018 پژوهش هواپیما Ikhana (از یک چاکتو معنی کلمه “آگاهانه” یا “آگاه”) ساخته شده و شش ساعت پرواز در اطراف کالیفرنیا زیر جهت مهندسین در یک اتاق کنترل در آرمسترانگ ساخت آن برای اولین بار از راه دور هواپیما piloted مجاز توسط اداره هوانوردی فدرال به پرواز در حریم هوایی ملی بدون تعقیب هواپیما با توجه به ناسا آزادی مطبوعات.

تمام الکتریکی هواپیما X-57 ماکسول در حال توسعه در Armstong با ساخت یک سری از تغییرات به صورت تجاری خریداری ایتالیایی پروانه محور هواپیما خصوصی. با توجه به ناسا صفحه وب در پروژه هنگامی که آن را انجام X-57 خواهد شد که کاملا جدید به خصوص به شکل بال با 14 الکتریکی ملخ هواپیما.

آرمسترانگ یکی از چهار ناسا مراکز آماده شدن برای پرواز با تیز بینی X-59 آرام مافوق صوت فناوری (QueSST) هواپیما. X-59 نظر گرفته شده است به پرواز سریع تر از صوت بدون تولید آزاردهنده با صدای بلند سونیک بوم و بر روی زمین. مدیران پروژه انتظار می رود اولین پرواز در سال 2021.

منابع اضافی:

tinyurlis.gdv.gdv.htclck.ruulvis.netshrtco.de